Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/2086 K.2025/6776

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin TÜRKPATENT nezdinde 2020/29485 sayılı " ... ..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun TÜRKPATENT Resmi Markalar Bülteninde yayımlandığını, davalı şirketin 2003/24575 sayılı ve "..." ibareli markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın reddedildiğini, bu ret kararına karşı yeniden inceleme taleplerinin bu kez Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile nihai olarak kabul edilerek başvurunun reddedildiğini, oysa davalı markasında 37. sınıf bakımından ortaklık olmadığı gibi, 42. sınıf bakımından da markaların kapsamlarının tamamen farklı olduğunu,

davalı markasının 42. sınıf yönünden tescil edildiği tarihten bu yana kullanılmadığını, davalının sunduğu faturalarda sadece "modül" ürünlerini işaret eden kullanımların yer aldığını, sitesi incelendiğinde davalı şirketin bilgisayar programcısı, bilgisayar sistemleri geliştiricisi olduğunu, sektörün ihtiyaçlarına göre bilgisayar programları tasarladığını ve ilgili şirketlere bu programları sattığını, "modül" ibaresinin bilgisayar sistemleri alanına işaret ettiğini, müvekkilinin 42. sınıfta yer alan emtialarının ise araçların hasar tespitinin fiziki olarak,

çalıştırılan personel ve makinalar aracılığı ile yapılmasını ifade ettiğini, davalı tarafça sunulan faturalarda ekspertiz hizmetinin verildiği noktasında hiçbir delil bulunmadığını, davalı tarafça itiraz aşamasında faturaların yanında sunulan ekspertiz başlıklı belgelerde "..." ibaresinin geçmediğini, yine sigorta hizmetleri sonrasında gönderilen belge mahiyetinde olan bu kullanımların davalı şirket kullanımları ile ilgisinin bulunmadığını, davalı markasının 42. sınıfında yer alan ''malzeme ve ürün test hizmetleri, kalite kontrol hizmetleri,

araçların yol değerinin test edilmesi hizmetleri'' emtiaları bakımından kısmi olarak iptali ile marka sicilinden terkininin İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/26 E. sayılı dosyasında incelendiğini, alınan bilirkişi raporunda bu emtialar yönünden kullanmama nedeni ile iptalinin şartlarının oluştuğu yönünde görüş bildirildiğini ileri sürerek davaya konu YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde, davacının ''...'' ibareli marka başvurularının sürekli olarak reddedildiğini, bunun üzerine davacının yeni başvurularda bulunduğunu, davalı Kurum tarafından davacının kullanılmadığını iddia ettiği emtialar ile ilgili markasal kullanımın varlığının tespit edildiğini davacının tescilli markasını da sınıf dışında kullandığını, müvekkilinin markasını tescil sınıfında aktif olarak kullandığını, ekspertiz yapan şahıs/kurum ve onarım servislerine yaptıkları fiili ekspertiz için gereken bilgi/data (yedek parça bilgileri) ve eksper raporu formatlarını sunduğunu,

ülkemizde yapılan eksper raporlarının çok büyük bir bölümünün müvekkili şirket dataları ve rapor formatları üzerinden oluşturulduğunu, 42. sınıf kapsamında oto ekspertiz hizmetlerinin üst akıl olarak müvekkili tarafından karşılandığını, müvekkilinin 2005 yılından yana bu hizmetleri verdiğini, müvekkilinin sigorta sektörü dışında da otomotiv sektöründe de tanınır olduğunu, sigorta sektörüne hizmet veren anlaşmalı özel ve yetkili servislerin aynı zamanda kendi müşterilerine araç bakım-onarım hizmeti de verdiğini, söz konusu servislerin önemli bir bölümünün otomotiv sektöründe faaliyet gösterdiğinden ekspertiz hizmeti de verdiğini,

müvekkili markasını bilen yetkili servislerin aynı ana ibareyi gördüklerinde müvekkili ile karıştıracağını, İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2020/26 E. sayılı dosyada alınan raporlarda müvekkili ile davacı şirketin karıştırıldığını, yine aynı mahkemede markaların ciddi biçimde kullanıldığının tespit edildiğini, ... ibaresinin tek bir firma tarafından kullanılması gerektiği yönünde teknik rapor düzenlendiğini, daha sonra kendi içinde çelişkili bir ek rapor tanzim edildiğini, markaların benzer olduğunu ve karıştırılma ihtimali bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun " ..." ibaresinden oluştuğu, marka kapsamında 37. ve 42. sınıftaki "37 Kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir ve akaryakıt dolumu). Deniz araçlarının bakımı ve tamiri hizmetleri; gemi inşaatı hizmetleri.

Hava taşıtlarının bakım ve tamiri hizmetleri. ... yani; birinci ve ikinci el araçların alım ve satımında araçların kaporta, boya, mekanik ve motor performansının ölçülmesi değerlendirilmesi ve araç uygunluğunun ve performansının (aracın motor ömrü ve gücü, kaporta ve boyada yapılan değişiklikler oynama boyama vs ) alıcı ve satıcıya sunulması hizmetleri.

Araçların hasar tespiti (bilgisayarlı ekspertiz) hizmetleri (boyası, değişeni, kazası ile ilgili tespit hizmetleri) ve bunların raporlanması hizmetleri.Sıfır ve ikinci el kara, deniz, hava aracı satın almak ve veya satmak isteyenlere araçlarıyla ilgili bilimsel ve teknolojik oto check-up ekspertiz hizmeti kapsamında kara araçlarının kontrol ekspertiz hizmetleri.Araçların alım ve satımında araçların kaporta, boya, mekanik ve motor performansının ölçülmesi değerlendirilmesi ve araç uygunluğunun ve performansının ( Aracın motor ömrü ve gücü,

kaporta ve boyada yapılan değişiklikler oynama boyama vs.) alıcı ve satıcıya sunulması hizmetleri"nin bulunduğu itiraza mesnet markanın "..." ibaresinden meydana geldiği ve koruma kapsamlarında 35, 38, 42, 44. sınıflardaki bir kısım mal ve hizmetlerin yer aldığı; davaya konu marka başvurusunda ön plana çıkan unsurun "..." ibaresi olması, davacı markasının esaslı unsurlunun da "..." ibaresinden oluşması, "detay" ibaresinin niteleme anlamı taşıması karşısında taraf markalarının görsel, işitsel ve anlamsal olarak benzerlik taşıdıkları;

markalar görsel, işitsel ve anlamsal olarak benzer olması söz konusu ise de davalı tarafça kullanım ispat edilemediği için değerlendirmeye alınmayan emtialar dışındaki sınıfların farklı olması, tüketicinin taraf markalarını farklı ürün veya hizmetler üzerinde gördüğünde ya da işittiğinde, iki ayrı marka ile karşı karşıya kaldığını fark edeceği, her iki markanın da aynı iktisadî veya idarî kaynağa ait olduğu yanılgısına düşebilecek olmaması karşısında markalar arasında iltibas ihtimali bulunmadığı;

davalı tarafça davacının tescile konu mal ve hizmetleri yönünden dosya kapsamında eskiye dayalı kullanımını gösterir somut bir delil bulunmadığından 6769 sayılı Sınai ve Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/3 hükmünün uygulanma şartlarının oluşmadığı; "..." ibaresi tanınmış marka olarak tescilli olmadığı gibi, markanın tanınmış olduğunu ispata yönelik dosyada herhangi bir delil de bulunmadığı ve SMK'nın 6/5. hükmünün uygulama şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne davaya konu YİDK kararının iptaline karar verilmiş, karar, davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.