Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/2508 K.2025/5295

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı Şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 567.540,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin yatırılan paraların istenildiği her an geri ödeneceği garantisi ile davalı tarafa 220.665,00 DM yatırdığını, ancak talep etmesine rağmen yatırdığı parayı geri alamadığını ileri sürerek haksız fiil hükümleri gereğince paranın yatırıldığı tarihten itibaren işleyecek en yüksek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davacıların iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

2.Davalı ... ve vasisine dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş ise de anılan davalı ve vasisi davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kısmen kabulü ile davacının davalı şirket ortağı olmadığının tespitine, 292.090,91 TL'nin temerrüt tarihi olarak kabul edilen dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki avans faiziyle davalılardan müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı şirket vekilince istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, bu karar Yargıtay 11. Hukuk Dairesince onanmıştır.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile daha önce verilen karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, davacının bireysel başvurusu üzerine Anayasa Mahkemesi'nin 2022/65445 başvuru numaralı, 20.12.2023 tarihli kararı gereğince yeniden yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesince davalı tarafın hak düşürücü süre ve zaman aşımı itirazının reddine karar vermesinin Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin yerleşik içtihatları gözetildiğinde yerinde olduğu,

davacının davalı şirkete istendiğinde iade edilmek maksadıyla ödediği 84.399,00 eurodan, davalı yanca davacıya geri ödendiği dosya kapsamıyla sabit olan 9.477,00 euronun mahsubundan sonra dava tarihi itibariyle davacının davalı şirketten 74.922,00 euro karşılığı 292.090,91 TL alacağı bulunduğu,

her ne kadar dosya kapsamından davalı ...'ın terekesinin borca batık olması nedeniyle iflas hükümlerine göre tasfiye aşamasında olduğu anlaşılmakta ise de, davanın niteliği ve İlk Derece Mahkemesi kararına karşı ... tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmamış olması gözetilerek ikinci alacaklılar toplantısı ve tasfiyenin sonuçlanmasının beklenmediği gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile davacının, davalı ...Ş.'nin şirket ortağı olmadığının tespitine,

dava tarihi olan 11.05.2017 tarihinden itibaren TCMB'nın kısa vadeli avans işlemlerine uyguladığı oranda faiz işletilmek suretiyle 292.090,91 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı ile davalı şirket arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun, 22.04.2022 tarih, 2021/7 E. ve 2022/2 K. sayılı kararıyla mudilerin off shore alacaklarının tahsiline yönelik açtıkları davalarda zamanaşımının başlangıcının tespitinde off shore hesabına aktarma tarihinin esas alınması gerektiğine karar verilmiştir. İçtihadı birleştirme kararları konularıyla sınırlı, gerekçeleri ile açıklayıcı, aydınlatıcı, yol gösterici, sonuçlarıyla bağlayıcı soyut kararlardır. Bu itibarla off shore alacakların tahsiline ilişkin davalar bakımından verilen işbu içtihadı birleştirme kararının gerekçesi, somut uyuşmazlık bakımından da açıklayıcı ve yol gösterici mahiyette olup zamanaşımı hususunun bu bakış açısı ile değerlendirilmesi elzemdir.

Dairemizin ... Holding A.Ş. ve grup şirketleri ile ilgili verdiği emsal dosyalarda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere davalı şirketin eyleminin haksız fiil niteliğinde olduğu, süresi içerisinde zamanaşımı def’inde bulunulduğu, işbu davada zamanaşımı yönünden davacı lehine bir kazanılmış hak bulunmadığı, cezanın üst sınırına göre uzamış ceza zamanaşımı süresinin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4 ve 104/2 maddesi hükümleri uyarınca 7,5 yıl olduğu,

para yatırma tarihleri (02.02.1997, 17.02.1998, 30.01.1999, 01.02.1999, 14.04.1999) ile dava tarihi (11.05.2017) arasında zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesince davalı şirket hakkında açılan davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

2.Bozma sebep ve şekline göre davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.