Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/2508 K.2025/10363

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçen eşya miktarı ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1. Suç tarihinde yürürlükte olan 6111 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/1- 1. cümlesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44. maddesi gereği 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile 6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 3/1, 3/10, 3/23, 5/2. maddeleri somut olaya ayrı ayrı uygulanarak lehe Kanun'un tespiti yerine, 5607 sayılı Kanun'un 3/1. maddesine göre belirlenen temel cezayla birlikte 7242 sayılı Kanun ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddenin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

2. 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmayan sanığa kovuşturma aşamasında yapılan ödeme ihtarında ele geçen tüm eşyanın (sigara ve akaryakıt) gümrüklenmiş değerinin iki katının ihtarı yerine sadece ele geçen sigaranın gümrüklenmiş değerinin iki katının bildirilmesi ve sanığın bu miktarı ödemesi gözetilerek hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması,

3. Suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.