Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/2886 K.2025/7322

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 09, 35... . sınıflarda tescil ettirilmek üzere 2020/... sayılı ve "... ..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun davalı şirketin 2019/... sayılı ve "..." ibareli markasını mesnet göstererek yaptığı itiraz üzerine diğer davalı ...'in ... sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararıyla 09... . sınıf mail ve hizmetlerde kısmen reddedildiğini, oysa müvekkilinin, Türkiye’nin ilk ticari donanımsal güvenlik modülü olan ...

HSM cihazının üreticisi olduğunu, müvekkilinin markasının finans sektöründe dünya çapında muadili bulunmayan güvenlik yazılım ve donanım hizmeti sunulmasında kullanıldığını, davalı markasının ise dijital oyun, espor sektöründe kullanılan bir marka olduğunu, marka kullanım alanı ve hitap ettiği alıcı kitlesinin tümüyle farklı olduğunu, müvekkili markasının görsel olarak davalı markasından farklılaştığını, her iki markada farklı unsurların öne çıktığını,

markalarda geçen "pro" ibaresinin özellikle teknoloji alanında bir ürünün üst ya da profesyonel versiyonu olduğunu ifade etmek için yaygın olarak kullanıldığını ve ayırt edici niteliği haiz olmadığını, müvekkilinin "..." ibaresiyle ilk marka tescil başvurusunu 2016 yılında gerçekleştirdiğini, o tarihten bu yana tescilli markası olarak ilgili ibareyi kullandığını, davalı şirkete ait "..." ibareli markanın ise 23.12.2019 tarihinde tescil edildiğini ve müvekkilinin kullanımından çok daha sonrasına dayandığını ileri sürerek ... sayılı YİDK kararının iptaline,

müvekkili markasının 09... . marka sınıflarında tescil edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin Türkiye’de ve yurt dışında yazılım hazırlama, mobil oyun hazırlanması, yayınlanması, satışı, başta oyun olmak üzere her türlü yazılım ve uygulamanın yayınlanmasını sağladığını, "..." markası ve logosunun son dönemde oldukça popüler hale geldiğini, dijital spor oyunları alanında tanınırlık kazandığını, dava konusu markanın müvekkili markasındaki ibaredeki bir harf yerine iki harf ekleme sureti ile oluşturulduğunu ve müvekkili markasıyla benzer olduğunu, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, bu kapsamda,

"..." ibaresi de tanımlayıcı ve yardımcı unsur olduğundan, değerlendirme dışında bırakılacağını, davacı şirketin başvuru markası üzerinde kazanılmış hakkının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının "... ..." ibareli marka başvurusu ile davalının "şekil + ..." ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu; reddedilen 09... . sınıflardaki mal ve hizmetlerde de benzerlik oluştuğu;

işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, mesnet marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu başvuru kapsamından çıkarılan 09... . sınıflardaki mal ve hizmetler için ayırdığı satın alma/yararlanma süresi içinde, davacının "... ..." ibareli marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davalının "şekil + ..." ibareli tescilli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı,

her iki markada benzerlik nedeniyle yanılgı yaşayabileceği, 09... . sınıflardaki mal ve hizmetlerde ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında benzerlikten dolayı işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar/hizmetler algısının oluşabileceği yani markaların karıştırılabileceği, bu açıdan 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1. maddesindeki iltibas koşulları oluştuğundan YİDK kararının yerinde ve doğru olduğu;

davacı tarafın SMK'nın 6/3. maddesine göre ileri sürdüğü hakkın, kendi başvuru markasının tescilini sağlamayacağı, başkasının başvuru markasını engelleyebileceğinden somut olayda uygulanmasının mümkün olmadığı; davacı taraf daha önceden tescilli olan markalarına bağlı müktesep hak ileri sürmüş ise de;

davalının itiraz mesnedi 2019/... sayılı markasının tescil tarihi 23.12.2019 olup bu tarihten geriye yönelik 5 yılı aşkın davacının herhangi bir markası tescilli olmadığından kazanılmış hak sağlayan markanın tescilli olarak uzun süre kullanılması (kullanım ve tescilin taraflar arasında artık çekişme konusu olmaktan çıkması- kabullenilmesi) koşulunun sağlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SMK'nın 6/1 maddesi uyarınca iltibas koşullarının oluştuğu, zira dava konusu başvurunun asli unsurunu oluşturan "..." ibaresi ile davacının itirazına mesnet markasını oluşturan "..." ibaresinin tarafların markalarının asli unsurunu oluşturan ibarelerin başlangıç ve orta seslerinin aynı olduğu, son seslerinin farkı olmasının tüketicilerin dil bilgisi kurallarından kaynaklı olarak soldan sağa okuma alışkanlığı nedeniyle markaların başlangıç seslerini oluşturan ibarelere daha fazla odaklanmaları karşısında başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlanmadığı,

dava konusu markanın redde mesnet markanın farklı bir versiyonu, serisi, devamı olarak algılanabileceği, öte yandan, emtia benzerliği değerlendirmesinin tarafların fiilen faaliyet gösterdikleri alanlara göre değil, karşılaştırılan markaların emtia listelerine göre yapılmasının gerektiği, İlk Derece Mahkemesi kararında tartışıldığı gibi davacının eski tarihli markası müktesep hak koşullarını sağlamadığı gibi, davacı vekilinin yeni heyetten rapor alınma talebi kabul edilmemiş ise de,

bilirkişilerin görüşü hakim için bağlayıcı olmayıp 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 282. maddesinde uyarınca hakimin bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendireceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.