Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2025/2887 K.2025/7500

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile yeniden hüküm kurmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Kullanım Kadastrosu sırasında, .... ilçesi ....Mahallesi çalışma alanında bulunan 2 78... parsel sayılı 14.875 m² yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 2005 yılından beri ..., ... ve ....'ın fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... dava dilekçesinde; taşınmazın bir bölümünün kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak, ... lehine tesis edilen şerhin iptali ile adına şerh verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

"Mahkemece mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi raporları doğrultusunda; davacının dava konusu ettiği 2 78... parsel sayılı taşınmazın 31.12.2011 tarihi öncesinde kullanıldığının ispatlanamadığı" gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hükme karşı, davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

"İlk Derece Mahkemesince 31.12.2011 tarihinden önceki kullanımının ispat edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de verilen kararın usul ve kanuna dosya kapsamına uygun düşmediği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek-4 maddesi 2-B kadastro çalışmasındaki amaç kadastro çalışmasının yapıldığı tarihteki kullanıcıları tespit etmek olduğu,

dava konusu taşınmazın 01.03.2022 tarihinde kadastro çalışması yapılması sebebiyle bu tarihteki kullanıcıların tespiti ile beyanlar hanesine yazılması gerektiği, İlk Derece Mahkemesince yapılan keşif alınan bilirkişi raporları, dinlenen mahalli bilirkişi beyanları ve davalıların keşifteki beyanları, davalılardan.... keşif tutanağındaki ve 15.09.2022 tarihli duruşmadaki "Dava konusu yeri kardeşi ... kullanmaktadır..." şeklindeki beyanıda nazara alındığında davacının dava konusu taşınmazda kullanıcı olduğu taşınmazı diğer kullanıcı davalılar ...,

ile birlikte kullandığı kanaatine varılmakla davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.2 maddesi gereğince kararın kaldırılarak davanın kabulüne, dava konusu 2 78... sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un Ek-4. maddesine göre yapılan kadastro tespit tutanağının beyanlar hanesindeki "Taşınmaz eşit ve müşterek hisselerle .... oğlu ..., ..., ... lar tarafından 2005 yılından bu yana nizasız ve fasılasız tarla olarak kullanımlarındadır" şerhlerinin iptali ile yerine "Taşınmaz eşit ve müşterek hisselerle ... oğlu ...,

... ve İ..'ın 2005 yılından bu yana nizasız ve fasılasız tarla olarak kullanımlarındadır" ibaresinin yazılmasına ve taşınmazların kadastro tutanaklarının beyanlar hanesindeki "6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır." şerhi baki kalmak üzere taşınmazın tespit gibi tarla niteliği ve 2/B vasıfıyla Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, temyiz edenin sıfatına, 6100 sayılı Kanun'un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ...'in temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.