Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/2899 K.2025/7677

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2018/... sayılı “...” ibareli marka başvurusuna, davalı şirket tarafından itiraz edildiğini, davalının 2013/92959 sayılı “EN ...” markası ile benzer görülerek başvurunun reddedildiğini, bu karara itirazlarının nihai olarak TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile reddine karar verildiğini, markaların benzer olmadığını ve iltibas yaratacak nitelikte bulunmadığını, müvekkilinin markasında yazı, renk, şekil unsurları bir arada kullanılarak bir bütünlük içerisinde özgün bir tasarım gerçekleştirdiğini, itiraza mesnet markanın düz yazı ile oluşturulduğunu,

markaların kapsadığı mal ve hizmetlerin ayniyeti ya da benzerliğinin tek başına markaların karıştırılması soncuna götürmek için yeterli olmadığını, “...” ibaresinin itiraz sahibinin markasına özgülenecek bir anlam içermediğini, 35. sınıf yönünden ayırt ediciliğinin bulunmadığını, müvekkilinin tescile konu ibareyi çeşitli indirim tarihlerini tüketicilere bildirmek için, tanınmış markaları olan “...”, “...” ve “...” ibareleri ile birlikte 2015 yılından beri kullandığını, tanınmış markalarının da sayesinde belirli bir tanınmışlık ve ayırt edicilik düzeyine ulaştırdığını,

davalının tescile kadar bu kullanıma ses çıkarmamış olmasının da esasen itiraz hakkını ortadan kaldırdığını ileri sürerek YİDK’in 2020-... sayılı kararının iptaline, ... nolu marka başvurusunun tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin tüm dünya çapında ve ülkemizde tanınmış “...ve ...” esas unsurlu markanın yaratıcısı ve sahibi olduğunu, müvekkilinin “...” logosunu markasının esaslı ve tek figüratif unsuru olarak belirlediğini, bu logoyu ve “EN ...”, “...” ibaresini bir çok ürünün tüketiciye ulaştırılmasında kullandığını, tüm emtia ve hizmetler yönünden tanınmışlık düzeyine eriştiğini, “...” figürünün tüketici nezdinde doğrudan müvekkilini çağrıştırdığını, davacının tescilini talep ettiği “...” logosu ile “...” ibareli markayı gören tüketicinin bu ibareyi müvekkili tarafından sunulan yeni bir marka, yeni bir hizmet,

yeni bir ticari faaliyet olarak yorumlayacağını, taraf markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirket adına tescilli "EN ..." esas ibareli marka ile davacının "..." ibareli markası arasında biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı olarak görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu,

ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu ürünler için ayırdığı satın alım ve yararlanım süresi içinde, davacının "..." markasını gördüğünde bunun davalının mesnet markalarından farklı bir marka olduğunu algılayamayabileceği, tescilli markaların bir uzantısı, yeni bir versiyonu, yeni bir serisi olarak algılanmasının ihtimal dahilinde olduğu, taraf markaları arasında iltibas bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TÜRKPATENT YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.