Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/4948 K.2025/6737

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-b hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı dava dilekçesinde, davalı banka nezdinde vadeli ve vadesiz hesaptaki paranın iadesini istediğinde paranın TMSF'ye devredildiğini öğrendiğini, ancak bu durumun tebliğ edilmediğini ileri sürerek hesaplarında duran ıslah ile artırılmış 5.710,96 euronun ve 71,16 euronun tahsilini talep etmiştir.

Bu durumda hükmedilen ve temyize konu edilen toplam miktarın dava tarihindeki değeri 60.817,80 TL olup 7550 sayılı yasanın 20. maddesi ile değişik HMK'nın ek 1. maddesinin ikinci fıkrası gereği 04.06.2025 tarihinden sonra verilen kararlarda temyiz sınırı dava tarihine göre belirlenecek olmasına göre (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.06.2025 tarih, 2025/12-221 E., 2025/387 K. sayılı kararı) 2021 yılı Bölge Adliye Mahkemesinin kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.