Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/603 K.2025/5161

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, Liberya bayraklı ... ... isimli geminin donatanı olan müvekkilinin, Türkiye’de yerleşik davalı ...

Denizcilik ile yapılan 24 Ocak 2019 tarihli çarterparti sözleşmesi uyarınca 104.459,38 USD alacaklı olduğunu, davalının borcunu kabul edip ödeme taahhüdünde bulunmasına rağmen bu yükümlülüğünü yerine getirmediğini, tahkim şartı uyarınca Londra Denizcilik Hakemleri Birliği nezdinde tahkim yoluna başvurulduğunu, tahkim sürecinde ihtiyati haciz kararı alınarak davalının banka hesabına haciz uygulandığını, İngiltere'de verilen 02.07.2020 tarihli karar ile borcun ve 28.08.2020 tarihli karar ile masrafların davalıya yükletildiğini, her iki kararın kesinleştiğini, New York Sözleşmesi’nin şartlarının somut olayda sağlandığını,

taraflar arasındaki uyuşmazlığın ticari nitelikte olduğunu ve tenfiz engelinin bulunmadığını ileri sürerek her iki hakem kararının aynen tenfizini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalıya usulüne uygun olarak dava dilekçesi tebliğ edildiği halde cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, İngiltere’de Londra Tahkim Merkezi nezdinde verilen ve zaman çarter sözleşmesinden doğan alacak ile yargılama giderlerine ilişkin 02.07.2020 ve 28.08.2020 tarihli hakem kararlarının, Türkiye'nin ve İngiltere'nin taraf olduğu New York Sözleşmesi ile 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun kapsamında tüm tenfiz şartlarını taşıdığı, tahkim şartının geçerli olduğu, tarafların usulüne uygun bilgilendirildiği, davalının savunma hakkının kısıtlanmadığı ve kararların Türk kamu düzenine aykırı bulunmadığı gerekçeleriyle söz konusu hakem kararlarının Türkiye’de aynen tenfizine karar verilmiş, karar, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yabancı hakem kararının tanıma ve tenfiz istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.