Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2025/627 K.2025/5241

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "..." ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, bununla

birlikte müvekkilinin 2015/40486 sayılı “...”, 2015/40488 sayılı “...” ve 2015/38348 sayılı “...” esas unsurlu seri markalarının da bulunduğunu, “...-...” ibaresinin görsel ve yazılı basında, çok fazla ve yoğun reklamı

yapılan bir marka-tanıtma vasıtası olması sebebi ile tüketiciler nezdinde refleks olarak

algılanan markalar arasında olduğunu, davalı ...’in “...” markasını 42. sınıf mal/hizmetlerde

kullanmak üzere gerçekleştirdiği 2019/118581 sayılı "..." ibareli başvurunun ilanına karşı müvekkili tarafından gerçekleştirilen itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından nihai olarak reddedildiğini, dava konusu başvuru ile “... ve ...” markalarının çok yakın derecede benzer olduğunu, iltibas (karışıklık) yaratma ihtimalinin bulunduğunu, müvekkilinin öncelikli hak sahibi olduğu tanınmış markalarının benzerinin tesciline izin verilmesinin davalı lehine haksız kazanç sağlayacağını ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK’nin 2021-M-4267 sayılı kararının iptaline, 2019/118581 sayılı

marka başvurusu tescile bağlanmış ise hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı gerçek kişinin "..." ibareli marka başvurusu ile davacıya ait (2015/40486) sayılı "..." ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, taraf markaları arasında başvuru konusu hizmetlerde 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 hükmündeki iltibas/karıştırılma/benzerlik koşulunun oluştuğu, SMK'nın 6/5 hükmündeki tanınmışlık koşulunun oluşmadığı,

ancak bunun SMK'nın 6/1 hükmündeki iltibas durumunu ortadan kaldırmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu 2021-M- 4267 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu marka tescilli olmadığından hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu "..." ibareli başvuru ile davacının "..." ibareli 2015/40486 sayılı markası arasında SMK'nın 6/1 hükmü anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu,

zira karşılaştırılan markalar arasında emtia benzerliği gerçekleştiği gibi ibareler yönünden de vurguyu üzerinde toplayan ilk hece ve son harflerindeki ortaklıktan kaynaklanan benzerlik bulunduğu, başvurunun geneline hakim olan tertip tarzının yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, bu hali ile dava konusu başvuruyu gören tüketicilerin, davacının mesnet markasından farklı bir marka olduğunu derhal ve ilk bakışta algılayabilmesinin mümkün olmadığı,

markaların benzerlik düzeyi göz önüne alındığında, tüketicilerin dikkat ve bilinç düzeylerinin de iltibas ihtimalini bertaraf etmediği gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.