Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/17096 K.2012/821

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve müdafii ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; dosya içeriğine göre sanığın uzlaşmak istemediği ve şikayetçinin zararlarının giderilmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki 1 nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 89/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik olarak düzenlendiği, hürriyeti bağlayıcı cezanın seçilmesi halinde TCK'nın 50/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- İki sınır arasındaki temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, kazada yaralanan ...'in yaralanma derecesine göre maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı da nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,