Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/2253 K.2011/5823

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan sonuç adli para cezası 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince hapis cezasından çevrilmiş olmakla ve hükmün temyizi olanaklı olduğu halde kesin olduğunun belirtilmesi suretiyle hataya neden olunduğundan, sanığın temyizinin süresinde olduğunun kabulü ile 05.11.2008 tarih, 2005/166 Esas ve 2008/163 ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede;

Suç tarihinde, sanığın eylemi nedeniyle yargılama yapma görevinin Asliye Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi gereğince her iki kanunun karşılaştırmasının Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılması gerektiğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın gerekçesiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığa isnat olunan suçun, 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olduğu gözetilerek, sanık ve mağdura uzlaşmanın koşulları ve sonuçları usulüne uygun olarak açıklanıp bildirilmeden yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 7/2; 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması, 765 sayılı Kanuna göre hükmolunan ceza ile 5237 sayılı Kanuna göre hükmedilecek ceza belirlendikten sonra sanığın lehine olan yasanın tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye de yansıtılması suretiyle, hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,