KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2011/7218 E., 2012/8904 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi
- Hüküm
- 56,47 TL maddi, 1000 TL manevi tazminatındavalıdan alınarak davacıya verilmesine.
Karar Metni
233 kelime·1 dk okuma
Davacının tazminat isteminin kısmen kabul kısmen reddine ilişkin hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davacının tutuklu kaldığı süre nazara alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının makul bir oran olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedilmiş olması karşısında hesaplamada hafta sonu tatili, dini ve milli bayram tatilleri nedeniyle indirim yapılamayacağının dikkate alınmaması,
2-Dava dilekçesinde faizin başlangıç tarihinin tutuklama tarihi olduğu gözetilmeden tayin olunan maddi ve manevi tazminat için tahliye tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın ayın Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki maddi tazminat miktarının 83,04 TL'ye çıkartılması, hüküm fıkrasının maddi ve manevi tazminat ile ilgili bölümündeki “tahliye tarihi olan 12.06.2001 tarihinden itibaren” ibaresinin çıkartılarak yerine “tutuklama tarihi olan 18.05.2001 tarihinden itibaren” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2011/7218, K. 2012/8904, 2 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama