Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/10426 K.2013/5182

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın işletmiş olduğu zıplama minderinde zıplayan 1991 doğumlu katılan ...’ın dizinin ağzına çarpması sonucu hayati fonksiyonlarını 2. derece etkileyen kemik kırığına yol açıp, duyularından veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığının, sanığın asli kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken hakkaniyet kurallarına bağlı kalınması, takdirde yanılgıya düşülmemesi, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Taksirli suçlarda TCK’nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Duyularından veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralanan katılanın aynı zamanda vücudunda kemik kırığı oluşacak derecede yaralanmasına rağmen temel cezanın arttırılması sırasında TCK’nın 89/2-b maddesinin gösterilmemesi,