Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/17090 K.2013/7119

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın cadde üzerinde zabıta noktası karşısında park halindeki otomobiliyle karşı yöne gitmek için U dönüşü yaptığı sırada, kendi şeridinde ilerlemekte olan müşteki ...'in sevk ve idaresindeki motorlubisikletle çarpışması sonucunda, katılanın hayati fonksiyonları ağır (5.) dereceden etkileyen tibia-fibula distal kırığı ve sağ elde 1. parmakta parçalı kırık oluşacak biçimde yaralandığı olayda; tam kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerinde öngörülen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınmaksızın asgari hadden ceza tayini; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusursuz olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, suçun unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında adli gün birimi üzerinden hükmedilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 52. maddesine göre çevrilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,