Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/22772 K.2013/10328

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetle ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, katılanın beyanları ve MOBESE görüntülerinin izlenmesi suretiyle düzenlenen 03.02.2011 tarihli bilirkişi raporu içeriğine göre kendisine kırmızı ışık yanmasına rağmen durmayarak, yoluna devam ettiği sırada, sağ tarafından kavşağa giriş yapan katılanın sevk ve idaresindeki motosikletin önünü kapatması nedeniyle araçların sağ şerit üzerinde çarpıştıkları olayda bilinçli taksirin koşulları oluşmasına rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması;

keza, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu katılanın vücudunda hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (4) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında,

temel cezanın asgari hadden belirlenmesi suretiyle adalet ve hakkaniyete uygun olmayacak şekilde sanığa az ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından; sürücü belgesinin onaylı örneği getirtilmeden TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmiş ise de, UYAP sisteminden temin edilen ve dosya içine konulan, sanığa ait sürücü belgesinin, suç tarihi itibariyle ve halen geçerli olduğunun anlaşılması sebebiyle bu hususlar bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak.

16.12.2010 günlü oturumda 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi gereğince kamu davasına katılmasına karar verilmiş olan mağdurun isminin gerekçeli karar başlığında ''Müşteki'' olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir bir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna, eksik incelemeyle hükme varıldığına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.) UYAP sisteminden yapılan sorgulamada sanığa ait sürücü belgesi numarasının 18958 olduğu, TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilen 26758 belge numaralı sürücü belgesinin katılana ait olduğu anlaşıldığından, sanığa ait sürücü belge numarasının yanlış yazılması ve sanıkla birlikte katılanın sürücü belgesinin de geri alınmasına karar verilmesi,

3.) Sonuç olarak 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen ve cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4.) Cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “faili suça yönelten amaç” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, hüküm fıkrasının 5. bendinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün 7. bendinin 3. alt paragrafının başına “TCK'nın 51/7. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesine,