Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/23904 K.2013/14341

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın, bilirkişi raporunun oluşa uygun bulunmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın bölünmüş, hafif eğimli yolda, Ankara istikametine doğru seyir halinde iken, sevk ve idare hatası ile direksiyon hakimiyetini kaybederek, orta refüjü aşıp, yolun karşı yön bölümünde ...'in sevk ve idaresindeki araçla çarpışması ve bir kişinin basit tibbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, iki kişinin ise hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkiler biçimde kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda, sanık her ne kadar asli ve tam kusurlu ise de, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu,

olayda meydana gelen yaralanmaların niteliği, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden en üst sınırdan ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,