Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/27323 K.2013/12799

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İzmir 1 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu'nun 04.04.1991 tarih 2809 sayılı kararı ile birinci derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen, İzmir İli, Selçuk İlçesi, Atatürk Mahallesi, Örenyer Arvalya Mevkiine, sanıkların 35 LCN 10 plakalı traktörle suçta kullanılan jenaratör ve taş kesme makinesi ile gittikleri, St.Paul hapishanesinin yaklaşık 200 m. kuzeyinde daha önceden bir kısmı kazılı yeri bir miktar daha kazarak ele geçirilen bir lahite ait olduğu düşünülen üzerinde at ve erkek figürü bulunan kabartmayı bularak yanlarında getirdikleri taş kesme aleti ile kesip bulunduğu yerden çıkardıkları,

kazıdan ele geçirdikleri kültür ve tabiat varlığını traktörün römorkuyla taşırken olay yerinden fazla uzaklaşamadan traktör lastiğinin patlaması nedeniyle durmak zorunda kaldıkları, olayı ihbar alan jandarma görevlilerinin traktörün bulunduğu yere gelerek şüphelileri yakaladıkları ve kültür ve tabiat varlığı ile birlikte adli emanete kayıtlı bulunan, jenaratör, iki adet spiral, iki adet spiral taşı ile 42 metre uzunluğunda elektrik kablosunun ele geçirildiği, 31.05.2010 havale tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre, mermer bloğun mekanik aletlerle kesilip parçalandığı ve yerinden çıkarıldığı,

kırılmış bu parçanın 54 cm genişliğinde, 12 cm kalınlığında ve 42 cm yüksekliğinde olup, parçanın üzerinde üç figürlü sahnenin olduğu kabartmanın bulunduğu, Roma Dönemi mezar steli mitolojik konulu olduğu ve yakın zamanda tahribe uğradığı, çıkarılan bölgenin tamamıyla 1. derece arkeolojik sit alanı olup, çok büyük tahribata uğradığı, mezar taşının da tahrip edildiği, mezar taşının kesilip, yerinden çıkarılması ve tahrip edilmesinin 2863 sayılı Kanun maddelerine tecavüz olduğunun bildirildiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiği gözetilmeksizin, TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen hakların tamamının şartla tahliye tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının sanık ... ile ilgili 1. bölümünün hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin 5. paragrafının (a-) ve (b-) bentlerinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, “5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun,