Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/28448 K.2013/17608

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 15/04/1978 tarih, A-1108 sayılı ve Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 29/11/2001 tarih, 5222 sayılı kararları ile 1. derece doğal sit alanı olarak tescilli bölgede betonarme tuvalet inşa ettiği iddiasıyla dava açıldığı, sanığın, gerek inceleme konusu dosya bakımından yaptığı savunmada, gerekse aynı bölgede izin almaksızın inşa edilen restoran nedeniyle yargılandığı Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1996/219 Esas, 1996/298 Karar sayılı dosyası kapsamında verdiği ifadede, sözü edilen tuvaleti 1993 yılında yaptırdığını söylediği,

tanık sıfatıyla ifadesine başvurulan ...'ın da, suça konu tuvaletin yevmiye karşılığında kendisi tarafından 1995 yılında inşa edildiğini belirttiği, bununla birlikte olay yerinde icra edilen keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarında, tuvaletin yapılış zamanına yönelik bir tespit yer almadığı anlaşılmakla, iddianamede açıklanıp yargılamaya konu edilen tuvaletin bulunduğu yerde yeniden keşif yapılarak,

inşasında kullanılan malzemelerin yıpranma durumu, işçilik ve diğer teknik etmenler birlikte değerlendirilip, ilk olarak ne zaman inşa edildiğinin, inşasından sonra ne gibi değişiklikler geçirdiğinin, bu değişikliklerin yapılış zamanları ve niteliklerinin her türlü şüpheden uzak biçimde tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1- Sanığın, iddianamede açıklanmayan ve dolayısıyla yargılamaya konu edilmeyen “soyunma kabini ve römork şeklinde barınma yerleri yapmak” eylemi nedeniyle cezalandırılamayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 51 ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddelerinin uygulanma şartları bir bütün olarak ayrı ayrı değerlendirilmeksizin, sabıkasız olan sanık hakkında, “geçmiş hali, adli sicil kaydı” şeklindeki dosya kapsamı ile uyumlu olmayan gerekçeye dayanılarak anılan müesseselerin uygulanmamasına karar verilmesi,

3- 5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,