Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/3088 K.2012/22555

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin cezanın alt sınırdan verilmesi ve ertelenmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında taksirle bir kişiyi yaralama suçundan temel ceza 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinin 1. fıkrası gereğince belirlendiği halde, uygulanan kanun maddesinin aynı Kanunun 89/2. maddesi olarak yazılması,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstası uygulanamayacağından ve taksirli suçta "kastın yoğunluğundan" söz edilemeyeceğinden, temel cezanın belirlenmesinde gerekçe gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. satırında yer alan “TCK'nın 89/2. maddesi” ibaresinin “5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi” şeklinde değiştirilmesi ile sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla,