Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/31682 K.2013/17969

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan kamu davasının reddine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören “Muğla İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü” adına davaya katılma talebinde bulunulduğu ve yapılan talebe atfen şikayetçi kurumun katılan olarak kabulüne karar verildiği gözetilmeksizin, gerekçeli karar başlığında “Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun” katılan olarak belirtilmesi, yine suç tarihinin “20/01/2009” tarihi olduğu nazara alınmaksızın gerekçeli karar başlığında “2008” şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Milas Belediyesi görevlileri tarafından düzenlenen 29/01/2009 tarihli tutanak ile sanık tarafından Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu'nun 13/04/1985 tarih ve 916 sayılı kararıyla belirlenen kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde bulunan, aynı zamanda Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 23/09/2004 tarih ve 94 sayılı kararı ile onaylanan “Milas Koruma Amaçlı İmar Planı”nda yer alan suça konu 235 ada, 36 ve 700 ada, 71 parseldeki taşınmazda mevcut tuvaletlerin üzerine ruhsat ve izin almaksızın 20.97 m2 ebatlarında, sıvası bitmiş, kapı ve pencereleri takılmış halde kaçak bina inşa edildiğinin,

ayrıca bahçe içerisinde 1 adet yapay şelale eklendiğinin, peyzaj düzenlemesi yapılarak çim ekildiğinin, bahçe duvarının yenilendiğinin ve camekan yapıldığının tespit edildiği, anılan Kurulun suç duyurusu üzerine sanık hakkında Milas Cumhuriyet Başsavcılığının 04/08/2009 tarihli iddianamesi ile 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesine aykırılık suçundan incelemeye konu davanın açıldığı,

aynı tutanağa dayalı olarak bu kez Milas Belediye Başkanlığının suç duyurusuna istinaden, Milas Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2009 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 184/1 maddesine aykırı olarak imar kirliliğine neden olmak suçundan kamu davası açıldığı ve mahkemenin 2009/148 esas sırasına kaydının yapıldığı anlaşılmış olup,

5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kaidesinin objektif koşullarının “tek bir fiilin bulunması” ve “birden fazla kanun hükmünün ihlali”nden ibaret olduğu, sanık tarafından kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı içerisinde bulunması nedeniyle özel imar rejimine tabi olan ve belediye sınırları dahilinde yer alan suça konu taşınmazda, 3194 sayılı Kanunun 5. maddesi kapsamında bina niteliğini haiz olan ilave yapı inşa edildiği,

bu nedenle sanığın tek bir eylemi ile hem 5237 sayılı TCK'nın 184/1, hem de 2863 sayılı Kanunun 65. maddesini ihlal ettiği, bu itibarla sanık hakkında açılan her iki davanın birleştirilmesine karar verilerek, ayrıca suça konu taşınmazın koruma amaçlı imar planı kapsamında bulunduğu,

2863 sayılı Kanunun 57/9 maddesine göre, koruma amaçlı imar planı onaylanmış sit alanlarında, taşınmaz kültür varlığının bulunduğu parseller dışındaki inşai ve fiziki müdahalelerin, koruma amaçlı imar planı hükümleri doğrultusunda, bünyesinde Koruma, Uygulama ve Denetim Büroları kurulmuş idarelerin izin ve denetimi ile yapılacağı, eğer idarenin bünyesinde Koruma, Uygulama ve Denetim Bürosu kurulmamış ise, sözü edilen iznin Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'ndan alınması gerektiği, koruma amaçlı imar planı onaylanmış sit alanlarının imara açık bölgeler olduğu,

ancak, bu bölgelerde inşai ve fiziki müdahalelerde bulunabilmek için izin sürecinin işletilmesi gerektiği, izin alınmaksızın ya da izne aykırı olarak tamirat ve tadilat yapılması ile inşai ve fiziki müdahale gerçekleştirilmesi halinde, 2863 sayılı Kanunun 65/d maddesi ile yaptırım altına alınan suçun oluşacağı da nazara alınarak yapılacak yargılama neticesinde sanığa atılı eylemin sübuta erdiğinin kabul edilmesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin,

sanık hakkında aynı fiil nedeniyle açılmış bir davanın bulunduğu şeklinde yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,