Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/31970 K.2013/5466

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ehliyeti ve sürücülük konusunda yeterli deneyimi olmadığı anlaşılan sanığın, arazi taşıtı niteliğindeki araçla karayoluna çıkarak, direksiyon başındayken yanında oturmakta olan ölen ...'la tartışmaya girmeleri sonucu aracın hakimiyetini kaybederek karşı yönden gelmekte olan minibüse çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, mahkeme tarafından sanığın eylemini bilinçli taksirle işlediğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemekle;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, teşdide, eksik inceleme ile karar verdiğine ve olayda sanığın bilinçli taksirle hareket etmediğine ilişkin, katılanlar vekilinin ise, sanık hakkında daha fazla ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin kastının ağırlığı, güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;