Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/7205 K.2012/22590

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan vekili ve Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur oranlarına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın gece vakti aracıyla meskun mahal içerisinde hızlı bir şekilde ışıklı sinyalizasyon sistemi ile kontrol edilen kavşağa kırmızı ışıkta girerek, solundan yeşil ışık yanması üzerine yola giren katılanın aracına çarparak katılanın yaralanmasıyla sonuçlanan olayda bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğunun gözetilmemesi,

2) Dokuz Eylül Üniversitesi hastanesinin 14.07.2008 tarihli raporundan da katılanda oluşan hafıza kaybı, dikkate ve sözel düzeyde belirgin bozulma, sözel akıcılıkta soyutlama görüldüğü belirtilmiş ise de, katılanda uzuv tatili veya uzuv zaafı yaratacak nitelikte olduğu konusunda bir açıklık bulunmaması nazara alındığında; bu konuda Adlî Tıp Kurumu'ndan rapor alınıp sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Uygulama ve kabule göre ise,

3) Mahkemece, duyulardan veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesine sebebiyet verilmesi durumunda, TCK'nın 89/3. maddesi uyarınca yapılacak artırımın, anılan maddenin 1. fıkrasında belirlenen temel ceza üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, ayrıca kemik kırığı nedeniyle ve TCK'nın 89/2-b maddesi uygulanmak suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,

4) 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde belirtilen ehliyetin geri alınmasına dair güvenlik tedbirinin uygulanmasına karar verilirken, 2918 sayılı Kanunun 118. maddesinin de dayanak olarak gösterilmesi,

5) Taksirle işlenen suçlarda TCK53. maddede belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceği gözetilmeden uygulama yapılması,