Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/7215 K.2013/1052

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin hükmün uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de, dosya içeriğine göre, taraflar arasında uzlaşmanın gerçekleşmemesi, mağdur tarafın sanığa yönelik şikayetinin devam etmesi ve zararlarının giderilmemesi karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendinde düzenlenen tazmin koşulunun gerçekleşmemesi sebebiyle sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği anlaşılmakla, bu husus bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Meydana gelen kaza sonucu sanığın birden fazla kişinin yaralanmasına sebebiyet verdiği kabul edildiği halde, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, uygulama yeri olmayan TCK’nın 89/1. maddesinin de yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,