Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/18078 K.2014/2608

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm özeti ile gerekçeli karar altında yer alan nüshalarının mühürlenmemesi suretiyle CMK'nın 232/7. maddesine aykırı davranılması mahallinde giderilebilir eksiklikler olarak kabul edilerek bozma nedeni yapılmamış, sanık müdafinin temyiz dilekçesi kapsamına ve dilekçe başlığındaki temyiz eden sıfatına göre, katılan sanık .... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen beaat hükmünü temyiz etmediği anlaşıldığından, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne hasren inceleme yapılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, eksik incelemeye ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;