Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/19847 K.2013/29459

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın, saat 11:00 sıralarında aracı ile sokak üzerinde seyir halinde iken, yolun sağ tarafında, 70 cm içinde iken el arabası ile kendisine doğru gelmekte olan belediye temizlik işçisi katılana çarpıp, kendi beyanına göre; fren yerine gaza basması nedeniyle, aracının kaput kısmında 23 m sürükleyerek, sol karşısındaki park halinde bulunan araca çarpması ve katılanı sıkıştırması sonucu katılanın yaşamsal tehlike geçirip, vücudunda hayat fonksiyonlarını 6. derecede etkileyen kemik kırıkları oluşacak ve duyu veya organlarından birinin işlevini yitirmesine neden olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, meydana gelen sonuç nazara alınarak temel cezanın azami hadde yakın tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında, TCK'nın 89/1. maddesi gereğince tespit edilen temel cezanın, 89/3-b maddesi gereğince bir kat artırılması ile yetinilmesi gerekirken, 89/2-b,e maddesi gereğince ½ oranında arttırılıp, belirlenen cezanın 89/3-b maddesi gereğince 1 katı oranında arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Sanığın paniklemesi sebebiyle fren yerine gaza basması şeklindeki eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK'nın 61/2. maddesine aykırı davranılması,