Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/25622 K.2014/19724

b) Diğer sanıklar haklarında: TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 52/4. maddelerince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, sanıklar ..., ..., ..., ...'ın mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ile sanık ... dışındaki sanıkların müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkındaki karara yönelik katılanlar vekilerinin temyiz isteklerinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu, aynı Kanunun 264. maddesi gereğince kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kadırmayacağı gözetilerek, katılanlar vekilllerinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilip CMK'nın 264/2. maddesi gereğince, gereği merciince yapılmak üzere dosyanın mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Katılanlar vekilleri ile sanıklar ..., ..., ..., ... müdafilerinin temyizlerine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilleri ile sanıklar müdafilerinin kusura ilişkin ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezaları para cezasına çevrilirken TCK'nın 50/1-a ile adli para cezasına çevirme işleminde uygulanan TCK'nın 52/2. maddelerinin hükümde gösterilmemesi ve yılın 365 gün yerine 360 gün olarak kabulü ile sanıklar haklarında eksik para cezası tayini,

b) Taksitlendirme sırasında, "ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceği" hususuna hükümde yer verilmemesi suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,