Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/27668 K.2014/6075

Davacı vekilinin 15.09.2006 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek 466 sayılı Kanun gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkeme hükmünün davalı vekiline 04.12.2012 tarihinde tefhim ile bildirildiği, davalı vekili hükmü süresinde temyiz etmemekle birlikte, davacı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine tebliğinden itibaren süresi içinde verdiği cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine uygun olarak katılma yoluyla temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazının süresinde yapıldığı kabul edilmiş, tazminat davasının dayanağını oluşturan Erzincan 2. Devlet Güvenlik Mahkemesinin 1995/134 Esas -1996/248 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinden;

sanığın (davacının) Terör örgütüne yardım yataklık etmek suçundan 15.03.1995 – 12.06.1995 tarihleri arasında tutuklu kaldığı ve yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz incelemesinden geçerek 17.09.1998 tarihinde kesinleştiği, davanın haksız işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun’un 2. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.