Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/3469 K.2013/24858

uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bentlerinde yer alan "güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında CMK'nın 232/6. maddesine aykırı olarak uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hüküm birinci paragrafındaki "suç sebep ve saikleri" ibaresinin çıkartılması ve hükmün dördüncü paragrafındaki “TCK.nuın 52/2." ibaresinden sonra gelmek üzere "ve 50/1-a-4" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.