Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/3475 K.2013/23213

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki kamyoneti ile gece vakti, tek yönlü, 3 şeritli, meskun mahalde bulunan D.100-07 karayolunda seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde, direksiyon hâkimiyetini kaybederek yolun sağındaki bankette park halinde bulunan sanığa ait yarı römorka arkadan çarpması neticesi, ...'ın ölümüyle sonuçlanan olayda; çarpma noktasının yolun sağında bulunan stabilize banket alan içinde olduğu,

kazaya karışan yarı römorkun yolun sağından 3 m kadar dışında park halinde bulunduğu ve kamyonetin ön kısmı ile yarı römorkun arkasına çarptığına ilişkin tespitler dikkate alındığında, ''Yolun sağında park halinde duran ve sanık sürücü ...'a ait yarı römorkun hareket etmediği, yolun sağında ve emniyet şeridi akabinde ki stabilize zeminde park halinde olduğu, yolun sağındaki üçüncü şeride 3 metre mesafede olduğu,

müteveffa sürücünün direksiyon hâkimiyetini kaybetmesiyle gerçekleşen bu olayda, alınacak önlemlerin (römorkun görünürlüğü sağlama adına) etkenliğinin bulunmadığı '' gerekçesiyle sanığa kusur izafe etmeyen Adli Tıp Kurumu raporunun oluşa uygun düştüğü anlaşılmakla, mahkemece sanığın beratine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.