Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/3575 K.2013/23652

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gündüz saat 17:10 sularında yağmurlu havada, meskun mahalde, bölünmemiş, 2 yönlü, 11,1 metre genişliğindeki yüzeyi ıslak, asfalt kaplama, eğimsiz korkuluklu sert virajlı yolda idaresindeki otomobille seyir halinde bulunan sanığın, geçme yasağı bulunan yerde hatalı sollama yaptığı ve karşı yönden idaresindeki otomobille seyreden katılan ...'in aracına şerit ihlali yaparak çarpması,

çarpmanın etkisiyle dönen ve yolu kapatan sanığa ait araca, aynı yöne doğru idaresindeki otomobille seyreden sürücü Yılmaz Adıgüzel'in çarpması şeklinde gelişen ve katılanlar ... ile eşi ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarıyla sonuçlanan olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’ nın 89/4. maddesinde yazılı suçu oluşturduğu, sanık hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddelerinin 89/4, 53/6. maddeleri olarak gösterildiği, mahkemenin kabulünün de iki kişinin yaralanması şeklinde olduğu,

bu itibarla davaya bakma görevinin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesinin görevine girdiği ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,