Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/3740 K.2013/22011

Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanunla değişik 74/1, TCK'nın 39/2-c, 62, 51. maddeleri gereğince mahkûmiyet,

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in fikir ve eylem birliği içerisinde aldıkları kararla, daha önce sanık ... tarafından temin edilen adli emanette kayıtlı cihazlarla, izinsiz kazı yapmak amacıyla, sanık ...'ın sevk ve idaresindeki otomobille, Yozgat İli Sorgun İlçesi, Külhüyük Köyü, Tulumbet (Tulumbel) Mevkii'nde bulunan, taşınmaz kültür varlığı olarak tespit ve tescil edilmemekle birlikte 2863 sayılı yasanın 6. Maddesi kapsamında yer alan korunması gerekli kültür varlıklarından olan Tümülüse gittikleri ve tümülüs içerisinde izinsiz kazı yaptıkları,

izinsiz kazı faaliyeti esnasında tümülüsün mezar odasını tamamen tahrip ettikleri ve insanlığın ortak kültürel mirası kabul edilen arkeolojik taşınmaz kültür varlığına zarar verdiklerinin olay mahallinde icra edilen keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporuyla belgelendiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ertelemeye; sanık ...'ın, kazılan yerde herhangi bir tarihi eserin bulunmadığına, eylemin teşebbüs aşamasına dahi ulaşmadığına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Kasten işlenen suçla ilgili olarak sanıklar hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında, taksire dayalı kusurun ağırlığının gerekçe olarak gösterilmesi,

2.) Hükmedilen hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında; denetim süresi belirlenirken, denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemeleri halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdikleri taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağına karar verilirken uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3.) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen hükümde TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilirken, TCK’nın 53. maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğun, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmek gerektiği gözetilmeden 53. maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. ve B.1. bentlerinde yer alan “kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı” ibaresinin “Kastının ağırlığı” şeklinde değiştirilmesine; hüküm fıkrasının 6. ve B.6. bentlerinin başına “TCK'nın 51/3. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesine;

hüküm fıkrasının 7. ve B.7. bentlerinin başına “TCK'nın 51/7-8. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesine; hükmün 3. bendinin çıkartılarak yerine “sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (a, b, d ve e) bentlerinde belirtilen haklardan aynı yasanın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına, 5237 Sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen haklardan ise, kendi alt soyları açısından aynı yasanın 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar,