Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/5564 K.2013/27403

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken.

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi gözönüne alınarak suçun işleniş biçimi, mağdurdaki yaralanmanın niteliği, sanığın taksire dayalı kusurunun derecesi nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği, hükme esas bilirkişi raporuna göre, asli kusurlu eylemiyle sebebiyet verdiği kaza sonucu mağdurun hayati tehlike geçirecek, hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (5.) derecede kemik kırığı meydana gelecek ve sol kolunun dirsekten itibaren kesilmiş olması sebebiyle duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda,

mahkemenin “suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer suç konusunun önem ve değeri meydana gelen zararın ağırlığı sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı” gerekçeleriyle cezayı teşdiden belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamış;

gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, bilirkişi raporuna, ceza uygulamasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, eksik incelemeye, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,