Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/794 K.2013/19930

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısı'nın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olaydan sonra 139 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, olay mahalli kavşakta önünde aynı yönde seyreden araca arkadan, süratli bir şekilde çarpması sonucu meydana gelen olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,

2-İki sınır arasındaki temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, sanığın tam kusurlu olması, mağdurun vücudunda kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanması, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına göre uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, tam kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, ''suçun işleniş şekli, kusur durumu ve kural ihlali dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren sebep görülmediğinden'' şeklindeki dosya kapsamıyla uyuşmayan gerekçeyle asgari hadden ceza tayini,

3-TCK'nın 53/1. maddesinin taksirli suçlarda uygulanamayacağının gözetilmemesi,