Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/9048 K.2014/6203

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin sanığın kusursuz olduğuna, katılan vekilinin ise şirketin yönetim kurulu üyelerinin de sorumlu olduğuna ve ceza miktarlarına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstası uygulanamayacağından, taksirli suçta kastın yoğunluğundan söz edilemeyeceğinden, temel cezanın belirlenmesinde gerekçe gösterilmesi,

2-Güvenlik tedbiri olması nedeniyle kazanılmış hak oluşturmayacağından, cezaları ertelenen sanıklar için TCK'nın 51/3. maddesi gereğince deneme sürelerinin hükmolunan hapis cezalarından az olamayacağı gözetilmeyerek, denetim sürelerinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

3-Katılan lehine hükmolunan vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınması yerine, ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 1-Her iki sanık hakkında temel cezanın belirlenmesine ilişkin hüküm fıkralarında yer alan "sanığın kastının ağırlığı,