Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/9058 K.2014/2046

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

23/08/2008 günü gündüz saat 10:40 sıralarında meskun mahalde, refüjle bölünmüş yol iken diğer yol bölümünün asfaltlama çalışmasından dolayı taşıt trafiğine kapatılması nedeniyle çift yönlü yol haline getirilmiş, cadde vasıflı, 10 metre genişliğindeki, düz ve görüşü açık yolda yönetimindeki kamyon ile seyir halinde olan sanığın, seyir yönüne göre sağ tarafından,

yer işaretlemesi ile belirtilmemiş ancak sanığın seyir yönünden görülemeyen trafik levhası ile belirlenmiş orta refüj boşluğu şeklindeki okul yaya geçidinden yola giren katılan yaya ... ve kucağındaki çocuğuna hiçbir uyarıda bulunmaksızın önlemsizce sağ yan kısmıyla çarpması neticesinde 2 yaşındaki mağdure ...'in hayati tehlike geçirecek ve 4. derece kemik kırığı oluşturacak, annesi olan müşteki ...'in ise 4. derece kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralanmalarına neden olan sanık olayda tali kusurlu ise de,

TCK'nın 61. maddesindeki kusur dışındaki diğer ölçütler ve bu bağlamda sanığın eylemi sonucu oluşan zararın derecesinin de temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın asgari hadden tesbiti suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.