Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/11121 K.2015/1121

Özel hayatın gizliliğini ihlal ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.05.2013 tarih 2013/11-87-245 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, vekalet ücreti kişisel hakka ilişkin olup, kişisel hakka ilişkin kanuna aykırılıkların Yargıtay tarafından bozma konusu yapılabilmesi için, hükmün karşı hak sahibi tarafından temyiz edilmiş olması gerekir. Bu nedenle, hakkında beraat kararı verilen ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar yararına, hazine aleyhine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenlerin sıfatına göre, bozma sebebi olarak kabul edilmemiştir.

Sanık ...'in, annesi olan diğer sanık ...'nin yardımıyla, İl Milli Eğitim Müdürü olan katılan ...'in çocukları ...ile ...'in oturdukları lojmanın bulunduğu apartmandan çıkıp, resmi hizmet için tahsis edilen makam aracına doğru yürüdükleri ve araca bindikleri sırada, gizlice fotoğraflarını çektiği iddiasına konu olayda,

...'den annesini ziyaret için ...'e gelen sanık ....'in, yeni satın aldığı, kamera fonksiyonu bulunan cep telefonunun görüntü kalitesini denemek amacıyla rastgele çekim yaparken, katılan ..'in çocuklarının uzaktan ve tesadüfen çekimi yapılan fotoğraflarda görüntülenmiş olabileceğine yönelik savunmasının, annesi olan diğer sanık ... ile apartman görevlisi olan tanık ...'ın anlatımlarıyla doğrulandığı gibi, güvenlik kameralarından elde edilen kayıtların çözümüne ilişkin 01.08.2012 tarihli bilirkişi raporundaki görüntülerin içeriğine ve dosya kapsamına nazaran,

komşuları olan katılanlarla önceye dayalı husumetleri ya da samimiyetleri bulunmayan sanıkların, katılanların özel yaşam alanlarına ilişkin bir görüntü elde etme ve/veya katılanların huzur ve sükunlarını bozma kastıyla hareket ettiklerine dair, savunmalarının aksine, mahkumiyetlerine yeter, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı da anlaşılmakla,