Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/1745 K.2014/17108

Davacının maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15.01.2013 tarihinde hüküm verilip dosyadan el çekildikten sonra, davacı vekili tarafından 31.01.2013 tarihli dilekçe ile hükmedilmeyen vekalet ücretinin tayin edilmesine ilişkin talebin ancak temyiz yolu ile yapılacak incelemede düzeltilmesi mümkün iken dosya tekrar ele alınıp 11.02.2013 tarihli ek karar ile davacı lehine vekalet ücreti tayin edilmesi; hukuki değerden yoksun olduğu gibi, davacı vekilinin temyiz dilekçesi süresinde de bulunmadığından ek karar kaldırılarak, davalı vekilinin temyizine yönelik olarak yapılan incelemede;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet kurallarına uygun makûl bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine bu ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Bursa 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/64- 2012/285 karar sayılı ceza dosyasının incelenmesinden, sanığın (davacının) uyuşturucu ticareti yapma ve sağlama suçundan tutuklu kaldığı ve yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeden 18.07.2012 tarihinde kesinleştiği, davanın işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;