Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/22433 K.2015/14541

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, sanığın idaresindeki kamyonetini meskun mahalde bulunan orta refüjle bölünmüş iki şeritli yolun sağ tarafına, orta şerit çizgisine yakın bir şekilde park ederek, katılanın sürücüsü olduğu motorsikleti ile aracın yanından geçtiği esnada şöfor mahallindeki araç kapısını açmak suretiyle motorsikletin devrilmesine ve katılanın vucüdunda 4. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı,

suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilen somut olayda, temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın,bir nedene dayanmayan, mahalli Cumhuriyet savcısının, temel ceza belirlenirken hapis cezasının tercih edilme sebebinin açıklanmadığına ve tayin olunan cezanın adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmış olması nedeni ile sanık hakkında tayin edilen temel cezadan artırım yapıldığı sırada uygulama maddesi olarak TCK'nın 89/2. maddesinin (b) bendi ile arttırım yapılması gözetilmeksizin, TCK'nın 89/1-2-d-e maddeleri gereğince artırım yapılması