Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/22706 K.2015/14906

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yüklenen suç açısından taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddine ancak;

Hükmün gerekçesinde sanığın kusursuz olduğu kanaatine varılarak hakkında beraat kararı verildiğinin kabulüne rağmen hüküm fıkrasında "suçun maddi unsurlarının oluşmaması nedeniyle CMK.223/2-a maddesi gereğince” beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. fıkrasındaki “sanığa isnat edilen suçun yasal maddi unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, CMK.’nun 223/2-a maddesi gereğince” ibaresinin çıkarılarak “yüklenen suç açısından sanığın kusurunun bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca BERAATİNE” ifadesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan beraate ilişkin hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.