Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/12034 K.2016/8062

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün davalı hazine vekili tarafından temyiz edilmesinden sonra, 25.02.2015 havale tarihli dilekçe ile temyiz talebinden vazgeçmeleri karşısında, dosyanın yalnızca davacı vekilinin temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemesinde;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre gözaltına alındığı tarihte Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğünde bölge müdür yardımcısı olarak görev yapan davacının gözaltında kalması nedeniyle maaşında 73,42 TL kesinti yapıldığının anlaşılmasına karşın, hükmün gerekçesinin maddi tazminata ilişkin 8. paragrafında davacının maaşında 72,43 TL kesinti yapıldığının ve davacının kazanç kaybının 72,43 TL olduğunun mahkemece kabul edildiğinin, aynı paragrafın devamında ve hükmün esasını oluşturan kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise davacı lehine 72,42 TL maddi tazminata hükmolunduğunun belirtilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,