Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/12679 K.2017/81

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin yüzüne karşı verilen hükme karşı davacı vekili tarafından 1 haftalık süre içerisinde temyiz isteminde bulunulmamış ise de Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433/2 maddesi uyarınca davalı vekilinin temyiz talebinin varlığını öğrendiği tarihten itibaren 10 günlük süre içerisinde katılma yolu ile temyiz talebinde bulunulduğu değerlendirilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Tazminat davasına esas dosyada, davacının 28/02/2003-29/05/2003 tarihleri arasında tutuklu kaldığı süre içerisinde iş yerinin ticari faaliyetlerine devam ettiğinin anlaşılması ve bu süreç içerisinde dosyaya maddi zararını belgeleyen herhangi bir evrak sunulmaması karşısında, davacının vasıfsız bir işçi gibi değerlendirilerek tutuklu kaldığı dönemde 16 yaşından büyükler için geçerli net asgari ücret üzerinden kesinti yapmadan hesaplanacak miktarın maddi zarar olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken, bilirkişinin hatalı hesaplamasına dayalı rapora dayanılarak, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

2-Tutuklama tarihinden itibaren faiz talep edilmiş olmasına karşın, hükmün gerekçesinde 08/04/2003 gözaltı tarihi olarak gösterilip, bu tarihten itibaren hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarına yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi,