KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/4388 E., 2016/4186 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 1-Özel hayatın gizliliğini ihlal, 2- Bilişim sistemine girme
- Hüküm
- 1-... hakkında özel hayata ilişkin görüntüleri kaydetme ve bilişim sistemine Girme suçlarından:CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat,
Karar Metni
546 kelime·3 dk okuma
2-Sanıklar ... ve Solmaz Baziki hakkında özel hayata ilişkin görüntüleri ifşa suçundan( ayrı ayrı): TCK'nın 134/2, 62/1, 51/1-3, 53/1. Maddeleri gereğince mahkumiyet
Özel hayata ilişkin görüntüleri kaydetme ve bilişim sistemine girme suçlarından sanık ...'nin beraatine ilişkin hüküm, katılanlar ve sanık müdafii tarafından, hakkındaki özel hayata ilişkin görüntüleri ifşa suçundan sanıkların mahkumiyete ilişkin hükümler ise sanıklar müdafii ve katılanlar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık ... hakkında özel hayata ilişkin görüntüleri kaydetme ve bilişim sistemine girme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:
Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...’in, diğer sanık ... ile katılan ...’nin oğlu olduğu, olay öncesinde, katılan ...’nin müşterek evlerini terketmesi nedeniyle ayrı yaşadıkları ve aralarında boşanma davası bulunduğu, sanık ...’in, babası olan katılan ...’nin bilgisayarına casus yazılım proğramı göndererek uzaktan kontrol ettiği, bilgisayara, katılanların gizli hayatlarına ait görüntüleri kayddettiği, anne oğul olan sanıkların, temin ettikleri bu görüntüleri katılan ...’nin yakınlarına ve diğer katılan ...’in kocası müşteki ...’ye göndererek ifşa ettikleri iddiasına konu olayda
Sanık ...’in, katılan ...’in bilgisayarına casus yazılım göndererek, katılanların özel hayatlarına ait gizli görüntülerini kaydettiği ve bilişim sistemine girdiği iddia edilmiş ise de; sanık ...’in savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...’in üzerine atılı, özel hayata ilişkin görüntüleri kaydetme ve bilişim sistemine girme suçlarını işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyete yeter delil bulunmadığı anlaşıldığından, verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş olup,
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanların bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine ancak;
Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/5. maddesi gereğince, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (A) numaralı bendinden sonra gelmek üzere, “Kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Sanıklar hakkında özel hayata ilişkin görüntüleri ifşa suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince
Sanık ... Baziki ile katılan ...’nin evli oldukları, sanık ...’in de tarafların müşterek çocukları olduğu ve annesi Solmaz ile birlikte yaşadığı, ancak katılan ...’nin müşterek evlerini terketmesi nedeniyle ayrı yaşadıkları ve aralarında boşanma davası bulunduğu, anne oğul olan sanıkların, bir şekilde temin ettikleri katılanların özel fotoğraflarını katılan ...’nin yakınlarına ve diğer katılan ...’in kocası müşteki ...’ye göndererek ifşa ettikleri anlaşılmakla, sanıkların eylemlerinin TCK'nın 134/2-1. maddesinde tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğunun kabülünde bir isabetsizlik görülmemiş,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/4388, K. 2016/4186, 16 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama