Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/6477 K.2016/3010

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : TCK'nın 179/3, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü.

Mahkemece dosyanın esası hakkında karar verildikten sonra, hükmün yasa yolu kısmında cezanın miktarı itibariyle kesin olduğu belirtilerek sanığın yanıltılması sebebiyle, yasa yolunun doğru olarak gösterildiği, tavzih kararı ekli gerekçeli kararın sanığa tebliğ tarihinden itibaren temyiz süresinin başladığı ve bu suretle sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede.

Hüküm tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı yasa ile değişik 231/5. maddesinin yürürlükte olduğu, mahkemece takdir hakkı kullanılmak suretiyle ve gerekçeleri de tartışılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak.

Olay günü sanığın idaresindeki aracı ile dedesinin evine gittiği, burada yaşanan tartışma akabinde olaya müdahale eden kolluk kuvvetleri tarafından yapılan ölçümde sanığın 1.36 promil alkollü halde araç kullandığının anlaşıldığı, TCK'nın 179/2. maddesinde “Kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşım araçlarını kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare eden kişi, iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. “ düzenlemesine,

aynı maddenin 3. fıkrasında ise “Alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle ya da başka bir nedenle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek hâlde olmasına rağmen araç kullanan kişi yukarıdaki fıkra hükmüne göre cezalandırılır. “ düzenlemesine yer verildiği, alkollü halde araç kullanan sanık hakkında, TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle TCK'nın 179/2 maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken yaptırımın belirlendiği 179/2. maddesinin gösterilmemesi;

yine TCK'nın 179/2. maddesi gereğince temel cezanın 1 aydan 2 yıla kadar hapis cezası olması sebebiyle sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın hapis cezası olarak belirlenmesi gerektiği halde, temel cezanın gün adli para cezası olarak belirlenmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1 numaralı bendindeki “TCK'nın 179/3 maddesi gereğince” ibaresinin “TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 maddesi gereğince” olarak değiştirilmesi, yine hükmün 1 numaralı bendindeki “72 tam gün adli para cezası” ibaresinin “2 ay 12 gün hapis cezası” olarak, 2 numaralı bendindeki “60 tam gün adli para cezası” ibaresinin “2 ay hapis cezası” olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA.