Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/899 K.2015/4336

2- Kasten yaralama suçundan: TCK'nın 86/2, 86/3-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet 3- Tehdit suçundan: TCK'nın 106/1, 62/1, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet 4- Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan: TCK'nın 134/2, 62/1, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret, kasten yaralama, tehdit ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A) Hakaret ve kasten yaralama suçlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2.000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup,

07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla.

22.11.2012 tarihinde hakaret suçundan doğrudan hükmedilen 1860 TL ve kasten yaralama suçundan doğrudan hükmedilen 3.000 TL adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Tehdit ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya kapsamına göre; sanıkla aralarındaki ilişkinin varlığını ve boyutunu kendisinde saklı tutan mağdur...'nın özel yaşam alanı kapsamındaki fotoğraflarını, onun bilgisi ve rızası dışında ifşa eden ve mağdurun aralarındaki arkadaşlık ilişkisini sona erdirmesinin ardından mağdurun babasını ölümle tehdit eden sanık ...in üzerine atılı özel hayatın gizliliğini ihlal ve tehdit suçlarının sübut bulduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Tehdit suçunda zincirleme suç hükmünün uygulanması sırasında ve hükmolunan hapis cezaları ertelenen sanık hakkında denetim süreleri belirlenirken, uygulanan kanun ve maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Hükmolunan cezaları ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 51/5-6. maddesi gereğince denetim süresi içerisinde yükümlülük belirlenip belirlenmeyeceği ve uzman kişi görevlendirilip görevlendirilmeyeceği hususunda herhangi bir karar verilmemesi, aynı Kanun'un 51/7-8. maddesi gereğince denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden.

1 numaralı hükmün 2. paragrafının başına, “TCK'nın 43/1. maddesi gereğince,” ibaresinin ilave edilmesi, 1 numaralı hükmün 6. ve 2 numaralı hükmün 5. paragraflarının, “Hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesi gereğince takdiren 1 yıl denetim süresi belirlenmesine, sanığın kişiliği ve sosyal durumu dikkate alınarak TCK’nın 51/6. maddesi gereğince denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine,