Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/10190 K.2018/4746

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar tali kusurlu olsa da iki kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına sebep olduğu tespit edilen sanık hakkında temel ceza tayin edilirken mahkemece alt sınırdan uzaklaşılmış olmasında ve sürücü belgesinin 3 ay süre ile alınmasında bir isabetsizlik olmadığından tebliğnamedeki 1 ve 4 no lu bozma görüşüne, hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında TCK'nın 52/4. maddesi ile yetinilmesi gerekirken 5275 sayılı yasa gereğince de ihtarat yapılmış ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden 3 no'lu bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanık hakkında, tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi ve hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. ve CMK'nın 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. bendinin çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesi göz önüne alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 200 gün adli para cezasına çevrilmesine,