Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/11945 K.2017/10713

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, 31/07/2007 tarihli karar ile sanığın 5237 sayılı Kanunun 179/3-2, 62, 50, 52/2 maddeleri uyarınca 1500.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın infazı sırasında 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile CMK’nın 231/6. maddesindeki değişiklik dikkate alınarak yapılan değerlendirme sonucunda, 25/02/2008 tarihli karar ile sanığın yokluğunda infazın durdurulmasına karar verilerek,

sanık hakkında TCK’nın 179/3-2, 62, maddeleri uyarınca verilen 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın son savunmasındaki adresine tebliğe çıkarılan kararın, ‘sanığın ismen tanınmadığı adresten taşındığı, yeni adresinin de bilinmediği’ gerekçesiyle 17.04.2008 tarihinde iade edilmesi üzerine aynı adrese 17.06.2008 tarihinde 7201 sayılı Tebligat kanunun 35. maddesine göre tebligat yapıldığı, anılan kararın da 25.06.2008 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anılan karar sonrası sanığın 22.11.2009 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun sabit görülerek Kuşadası 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.04.2014 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeden 09.07.2014 tarihinde kesinleştiği, bu karara yapılan ihbarı üzerine yeniden ele alınan dosyada, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;

Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20.02.2008 tarihli ihbarı üzerine 31/07/2007 tarihinde kesinleşen 1500 TL adli para cezası ile ilgili suç nedeniyle 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile CMK’nın 231/6. maddesindeki değişiklik nazara alınarak sanığa usulüne uygun çağrı kağıdı çıkarılıp, hükmün açıklanmasını gerektiren koşulların oluşup oluşmadığının duruşma açılarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, CMK'nın 231/11. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde evrak üzerinden duruşma açılmadan ek karar verilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının ihlal edilmesi,