Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/12462 K.2018/9062

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında açılan davanın şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun kanuni temsilcileri ile mağdura CMK'nun 234/2. maddesi uyarınca görevlendirilen vekilin iradelerinin çelişmesi halinde, kanuni temsilcinin iradesine üstünlük tanınması gerektiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/05/2014 tarih ve 2013/283 E. 2014/273 karar sayılı ilamını ile belirtildiği anlaşılarak yapılan incelemede ;

Mağdurun babasının soruşturma aşamasında 28.08.2013 tarihli kolluk ifadesinde; annesinin ise 06.09.2013 tarihli kolluk ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri, babanın 08.11.2013 tarihli ikinci kolluk ifadesinde sanığın kendileri ile ilgilenmemeleri ve çocuklarında meydana gelen yaralanmanın nitelikli olduğunu öğrenmeleri nedeni ile sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ettiği; anne ve babanın kovuşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olduklarını belirtmiş iseler de şikayetten vazgeçmeden vazgeçme olmayacağından 15.10.2014 tarihli duruşmada verilen katılma kararı hükümsüz olmakla, taksirle yaralama suçundan açılan davanın TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;