Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/13150 K.2018/9232

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Oluşa ve kabule göre asli kusurlu olduğu belirlenen sanık hakkında; sanığın taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı ve maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden daha fazla uzaklaşmak suretiyle temel ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmaması sebebiyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, Türk Ceza Kanunu'nun 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Sinop Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09/06/2010 tarihli ve 2008/122 esas 2010/50 karar sayılı kararının 27/07/2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın deneme süresi içerisinde 05/03/2014 tarihinde “trafik güvenliğini tehlikeye sokma” suçunu işlediği ve Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği ve hükmün 13/01/2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair kararını kapsayan dosya incelendi;