Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/3769 K.2017/9130

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kastı bulunmadığına, verilen cezanın para cezasına çevrilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın eyleminin olası kastla gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, bilinçli taksirle işlendiğinden bahisle şikayet yokluğu sebebiyle düşme kararı verilmesi gerektiğine yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın alacak meselesi sebebiyle husumetli olduğu mağdur ...'ın aracını görmesi üzerine elinde bulunan ahşap saplı demir kürekle mağdurun aracının ön camına vurmasıyla kırılan cam parçalarının ön yolcu koltuğunda bulunan mağdurun kızı olan mağdur ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda, sanığın sert bir cisimle vurduğu camın kırılmasını isteyerek vurduğu ve kırılan cam parçalarının araç içerisinde bulunanlara zarar verebileceğini öngörmesine rağmen meydana gelebilecek neticeyi kabul ederek eylemine devam etmesi sebebiyle olası kastla hareket ettiğinin kabulü ile TCK'nın 86/2, 86/3-e, 21/2. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine, yanlış nitelendirme ile sanık hakkında bilinçli taksirle yaralama suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında gerekçe kısmında suçun haksız tahrik altında işlendiğininden bahisle haksız tahrik indirimi uygulandığı belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında TCK'nın 29. maddesi gereğince indirim yapılmaması,