KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/5231 E., 2018/1909 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62, 63, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince
Karar Metni
227 kelime·1 dk okuma
mahkûmiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanlar vekilinin hükmü temyiz etmesinden sonra, dosyaya eklenen katılanlara ait 04/03/2015 tarihli dilekçe ile kanun yollarından feragate yetkisi bulunan katılanlar vekilinin 05/03/2015 havale tarihli dilekçesi kapsamından, katılanların temyizden feragat ettiğinin anlaşılmış olması karşısında, sanık müdafiinin temyiz istemiyle sınırlı yapılan incelemede;
Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; sanığın asli kusurlu olarak, bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği somut olayda, taksirinin yoğunluğu ve meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılıp, hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/5231, K. 2018/1909, 21 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama